استاد فرامرز پایور، پدر سنتور ایران

تقدیم به خانواده بزرگ سنتورنوازان و دوستداران موسیقی ملی ایران... این وبلاگ به بررسی آثار،سبک، شخصیت و کلیه ابعاد زندگی هنری استاد پایور اختصاص یافته. دوستان عزیز، برداشت و استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز است...لطفا به حریم یکدیگر احترام بگذاریم

آلبوم راز دل
ساعت ٢:٥٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٩ خرداد ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: محمدرضا شجریان ، رازدل ، عارف قزوینی

نام آلبوم: راز دل

آواز: دشتی

اجرا: تیرماه ١٣۵٨

خواننده: محمدرضا شجریان

سرپرست گروه: استاد فرامرز پایور

تمبک: محمد اسماعیلی

تار: هوشنگ ظریف

کمانچه: رحمت الله بدیعی

سنتور: فرامرز پایور

تصنیف ها: از عارف قزوینی

اشعار: از سایه 

 

این آلبوم یکی از شاهکارهای استاد پایور است که به همراه آواز استاد شجریان اثری به یاد ماندنی را در موسیقی سنتی خلق نموده اند... 


 
سخنی از استاد
ساعت ٦:۱٤ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٦ خرداد ۱۳٩٠  کلمات کلیدی:

استاد فرامرز پایور:

 « موسیقی ما ، آنقدر که به شنونده ی خوب نیاز دارد، به نوازنده نیاز ندارد. » 


 
مصاحبه با استاد پایور (قسمت دوم)
ساعت ۱:۱۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٥ خرداد ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: آموزش ردیف ، راویان ردیف ، آموزش سنتور

آنچه می خوانید، ‌قسمت دوم مصاحبه استاد پایور است که در فصلنامه موسیقی ماهور (شماره ٢، زمستان ١٣٧٧) به چاپ رسیده. لطفا جهت مطالعه بخش اول مصاحبه به یادداشت قبلی مراجعه نمایید.

نقش ردیف موسیقی در آموزش موسیقی دان ایرانی چیست؟

ردیف موسیقی ایرانی برای یادگرفتن موسیقی است نه برای اجرا. یادگرفتن ردیف برای کسی که می خواهد موسیقی ایرانی را بیاموزد، در حکم یادگرفتن الفبای فارسی برای کسی است که می خواهد زبان فارسی را بیاموزد. موسیقی دان ایرانی حتما باید بر ردیف مسلط باشد و به قول معروف، ردیف باید برایش ملکه باشد.

از ردیف موسیقی ایران روایت های مختلفی وجود دارد. نظر شما در مورد این اختلاف روایت ها چیست؟

استادانی مثل میرزا عبدالله، آقا حسین قلی یا حسین خان اسماعیل زاده، اولین افرادی بودند که در دوره قاجار به تدریس موسیقی  ایرانی پرداختند. می گویند میرزا عبدالله و آقا حسین قلی ردیف را از آقا علی اکبر فراهانی آموخته اند؛ اما آنها به دلیل ذوق و استعدادی که داشتند،‌ چیزهایی را هم به ردیف اضافه کرده اند.


 
مصاحبه با استاد پایور (قسمت اول)
ساعت ۱:٢٢ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢۳ خرداد ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: ردیف موسیقی ، موسیقی نواحی ایران ، اصالت موسیقی

دوستان عزیز... مصاحبه ای که در زیر می خوانید در دومین شماره فصلنامه موسیقی ماهور در زمستان١٣٧٧ به چاپ رسیده است.گفتنی است که این مصاحبه پیش از وقوع بیماری استاد انجام شده بود. آنچه می خوانید عینا متن کامل چاپ شده مصاحبه در فصلنامه ماهور است. امیدوارم مورد توجه شما عزیزان قرار گیرد.

 

اشاره:

آنچه در زیر می خوانید، فشرده یک گفتگوی رادیویی با استاد فرامرز پایور در سال ١٣٧۶ است. متن کامل این گفتگو را آقای سیامک بنایی از روی نوار بر روی کاغذ آورده و در اختیار ما گذاشته اند. از ایشان بسیار سپاسگذاریم.

استاد، ابتدا می خواهیم نظرتان را در مورد نغمه های موسیقی ایرانی بدانیم. آیا به نظر شما این نغمه ها عینا از گذشته به زمان ما منتقل شده اند؟

 پیش از هر چیز باید بگویم که من یک نوازنده و موسیقیدان هستم، نه یک محقق. به این سؤال شما قاعدتا یک محقق موسیقی باید جواب بدهد. این که نغمه ها از کجا آمده، چگونه به ما رسیده و هرکدام مربوط به چه دوره ای است،‌نیاز به تحقیق، مطالعه و ریشه یابی دارد. به هرحال تا آنجا که من می دانم،‌آنچه که امروز به دست ما رسیده، ‌موسیقی اصیل ما است. این را هم اضافه کنم که هرچقدر به مرکز ایران نزدیک تر شویم، ‌این موسیقی اصیل تر می شود. چرا که موسیقی رایج در کردستان و کرمانشاه غالبا همان موسیقی رایج در عراق است؛


 
سخنی از استاد
ساعت ۳:٠٠ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۱ خرداد ۱۳٩٠  کلمات کلیدی:

استاد فرامرز پایور:

« موسیقی دان خوب کسی است که اساتید فن بر کارش صحه بگذارند و مردم عادی از آن لذت ببرند. »

 

 


 
کتاب معارف پایور
ساعت ۳:۳٢ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٥ خرداد ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: کتاب معارف پایور ، ارفع اطرائی

کتاب « معارف پایور » منتشر شد :

 

 

 

 

 

 

 

زندگی نامه و آثار استاد فرامرز پایور، آهنگساز و نوازنده سنتور با عنوان «معارف پایور» به قلم ارفع اطرایی توسط انتشارات "ماهور" (با قیمت ۵۵٠٠ تومان) منتشر شد...

به گزارش خبرنگار مهر، این کتاب در دو بخش بررسی زندگی و شخصیت های هنری و همچنین آثار مکتوب موسیقایی زنده یاد پایور منتشر شده است.

در بخش نخست از این کتاب زندگی هنری این استاد مسلم موسیقی ایران از تولد و آموزش، زندگینامه تحصیلی و اداری ، پایور و رسالت زندگی اش، پایور معلم ،کلاس تدریس خصوصی، فرهنگ و هنر و.. را در بر دارد و بخش دیگری از قسمت نخست این کتاب به هنر استاد پایور اختصاص یافته است که در این بخش تکنیک های اجرایی در نوازندگی و آثار مکتوب،آهنگسازی و تنظیم کنندگی و ریتم در آثار پایور مورد بررسی قرار می گیرد.

بخش دیگری این کتاب به نگارش آثار مکتوب موسیقایی اختصاص دارد که در این بخش سی قطعه چهارمضراب ، قطعات موسیقی مجلسی در راست کوک های سنتور، دونوازی ها مطرح شده است بخش دیگری از این کتاب به آثار آموزشی و تحقیقی این هنرمند اختصاص دارد.

محمد رضا درویشی آهنگساز موسیقی ایرانی در بخش معرفی این کتاب چنین آورده است : در مقایسه با آثاری که درباره استادان در گذشته موسیقی ایرانی (از جمله مرتضی حنانه ، حشمت سنجری و دیگران) تالیف و منتشر شده است و عمدتا شامل مقالات گوناگون و خاطرات پراکنده است، کتاب معارف پایور کتابی متفاوت ، منسجم و یکدست است. معارف پایور را یک موسیقیدان آن هم قدیمی ترین دوست و نزدیک ترین شخص به پایور ، تالیف کرده است و بخش مهمی از آن به معرفی و تفسیر آثار پایور اختصاص دارد. این کتاب را شاید بتوان به نوعی با جلد دوم سرگذشت موسیقی ایران ، تالیف روح الله خالقی مقایسه کرد؛زیرا در این کتاب خالقی شرح زندگی و آثار استاد خود، علینقی وزیری پرداخته است.

ارفع اطرایی (از شاگردان این استاد ) نوازنده سنتور در بخش معرفی این کتاب به ایده اولیه نگارش این کتاب اشاره کرده و چنین آورده است : ایده اولیه نگارش این مجموعه توسط محقق و آهنگساز ارزنده آقای محمدرضا درویشی مطرح شد.آقای سیامک بنایی بخش سوم (آثار صوتی) را با آرشیو خود تطبیق داده نکاتی را خاطرنشان کردند و همچنین دوستان عزیزم خانم پایور (همسر استاد) و خانم پایور (خواهر استاد)، امکان دسترسی به بعضی از تاریخ ها و عکس ها را میسر کردند که به این وسیله مراتب سپاسگزاری خود را به جا می آورم.

سیزدهم اسفند هشتاد و نه

نقل از سایت  Persian Art Music

مطالعه این کتاب را به همه سنتورنوازان و بخصوص پایوری ها توصیه می کنم!


 
یاد استاد...
ساعت ۱٢:٤٢ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۸ خرداد ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: خداوندگار سنتور

به نام یکتا فرمانروای عشق

انگار همین دیروز بود که ١٣ سال بیشتر نداشتم و به کلاس موسیقی رفتم! آن زمان که برای نخستین بار مضراب سنتور را به دستم دادند، تنها تصور تفننی کودکانه و زودگذر از موسیقی در ذهن داشتم و خود نیز نمی دانستم که این کاروان مرا به کجا خواهد کشاند. آنچه از نخستین لحظه تلمذ در آن کلاس کوچک سرشار از عشق و معرفت آموختم، تنها بزرگی اهل هنر بود و رسالت هنرمند؛ اطاعت شاگرد بود و حکم استاد!

روزها گذشت و من در حلقه شناخت خداوندگار سنتور پای نهادم! نوای سحرانگیز آبشار مضرابهایش غذای روحم و هر نقلی از سخنش کتاب وجودم گردید. عشق به راه و مکتب تعالی او، مرا از دنیای مادی رها ساخت و هر لحظه به دیدار او مشتاق تر و به معرفت او محتاج تر... دیگر می دانستم راه من چیست، مقصدم کجاست، مجنون کیست... راز سخن حافظ و مولانا در من جاری بود و موسیقی اشتیاق در من روان...

اکنون روزگاری گذشته و سرو سهی قامت موسیقی روی در نقاب خاک کشیده. او رفت اما در سایه سار سخاوتش چشمه ای جوشان از روح هنر متعالی برای سیراب کردن نسلها جاودان گشت. شکرگزارم برای آنچه از با او بودن و معرفت به بزرگی اش بر من عطا گردید و در حسرتم برای هر لحظه که آسمان هنر بی او نفس میکشد!

این مکان، یادبودی خواهد بود در بزرگداشت فرزانه موسیقی،استاد فرامرز پایور، شناخت آثار و بنای عظیم هنری وی، معرفی راه و مکتب جاودانش و تقسیم مختصر سهمی که از با او بودن نصیب من و شما شده است. بدان امیدم آنانکه او را شناختند عنایتی کنند و نسل پس از او را به سرچشمه فضل این اسطوره یکتای موسیقی مان رهنمون گردند.

حضورتان را گرامی می دارم و نوید مطالبی آموزنده را از هنر، آثار و شخصیت استاد در یادداشت های بعدی می دهم. پس تا به زودی...