استاد فرامرز پایور، پدر سنتور ایران

تقدیم به خانواده بزرگ سنتورنوازان و دوستداران موسیقی ملی ایران... این وبلاگ به بررسی آثار،سبک، شخصیت و کلیه ابعاد زندگی هنری استاد پایور اختصاص یافته. دوستان عزیز، برداشت و استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز است...لطفا به حریم یکدیگر احترام بگذاریم

سالروز میلاد استاد صبا و مصاحبه ای با استاد پایور_قسمت دوم
ساعت ٩:٢٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۱ فروردین ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: مصاحبه با استاد پایور ، صبا از زبان پایور ، مکتب استاد صبا ، شاگردان صبا و اخرین لحظات عمر صبا

در اینجا توجه دوستان گرامی را به ادامه مصاحبه استاد پایور در مورد خدمات استاد صبا جلب می کنم. جهت مطالعه بخش اول مصاحبه، به یادداشت قبلی مراجعه فرمایید.

 

 اگر صبا نبود چه بر سر موسیقی ما می آمد؟

اگر صبا نبود، حقیقتا موسیقی هم نبود. ناگفته نماند که استاد وزیری خیلی زحمت کشید. نت را به ایران آورد که بسیار به صبا کمک شد. اما این صبا بود که با مشقت فراوان ردیف ها را به نت درآورد.

امروز من با زحمت زیاد،‌ تصانیف قدیمی را از مرحوم برومند، دوامی و حاج آقا محمد جمع آوری کردم و به نت نوشتم و چاپ کردم. الان متوجه می شوم که اگر کلنل وزیری نت را تدوین نمی کرد و صبا این کارها را انجام نمی داد، ‌چقدر کمبود احساس می شد.

برخی معتقدند که موسیقی را نباید به نت درآورد، ‌ولی من می گویم که نت نه تنها بد نیست،‌ بلکه برای حفظ و نگه داری موسیقی فوق العاده لازم است. زیرا وقتی مطالب به صورت سینه به سینه منتقل می شود، بر اثر مرور زمان دچار تغییر شده و روی ذوق اشخاص تحریف می شود و از خاطر می رود. هرکس چیزی را از آن کم یا به آن اضافه می کند. اگر عارف و شیدا تصانیف جاویدان شان را به خط نت می نوشتند یا این که تحت نظارت خود به اشخاص با صلاحیت می دادند که به نت درآورندف امروزه ما این همه مطالب مغشوش نداشتیم. همه می دانند که آقای دوامی تصانیف قدیمی را از همه بهتر می دانستند. زمانی که من کتابی در مورد تصانیف تهیه می کردم، خودشان زنده بودند.

خلاصه کاری که صبا کرد قابل ستایش است. مرحوم وزیری هیچ وقت ردیف کاملی ننوشتف اما استاد صبا یک دوره کامل ردیف برای ویولن نوشت. البته می دانیم که واقعا نت گویای موسیقی ما نیست، اما استخوان بندی مطالب باید نوشته شود که اصل تحریف نشود و خدشه به آن وارد نیاید. به هرحال او خیلی زحمت کشید. متأسفم که روز مرگش رادیو حتا یک نوار از استاد نداشت که پخش کند.


 
سالروز میلاد استاد صبا و مصاحبه ای با استاد پایور _قسمت اول
ساعت ٩:٠۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٤ فروردین ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: مصاحبه استاد پایور ، زادروز استاد ابواالحسن صبا ، استاد صبا از زبان استاد پایور ، کتاب زمزمه های پایدار

با عرض سلام و آرزوی توفیق برای همه دوستان وبلاگ. 

بر اساس بسیاری از روایات، 14 فروردین ماه مصادف است با سالروز میلاد استاد فقید و بی همتا،‌ ابوالحسن صبا. استادی یگانه که تا موسیقی ایرانی به حیات خود ادامه می دهد،‌ اثر نوازش های پدرانه این استاد بزرگ بر چهره فرهنگ و هنر این سرزمین خواهد درخشید. استادی که به حقیقت نمونه معلمی والا در موسیقی ایرانی بوده و خواهد بود. آنکه پایورها، تهرانی ها، کسایی ها، تجویدی ها و ... در مکتب او پرورش یافتند و خود، سرچشمه نبوغ های آتی عالم موسیقی گشتند.

به همین یمن خجسته، مصاحبه ای از استاد پایور که در خصوص شادروان استاد صبا صورت گرفته و احتمالا برای بسیاری از دوستان تازگی دارد را تقدیم می کنم. این مصاحبه توسط سرکار خانم فروغ بهمن پور انجام شده و در کتاب ایشان با عنوان «زمزمه های پایدار، با بزرگان شعر و موسیقی» به چاپ رسیده است.

فرامرز پایور و ابوالحسن صبا

 

فرامرز پایور:

اگر صبا نبود، موسیقی هم نبود

من افتخار این را داشتم که تا آخر عمر استاد در کنارش باشم، از محضرش استفاده کنم و تا جایی که از دستم برمی آید در چاپ کتاب هایش کمک او باشم. تا جایی که اطلاع دارم استادم در سنین طفولیت تحت نظر پدرش مرحوم کمال السلطنه که خودش کمال هنر بود و شخصیت برجسته و قابل احترام برای همه، فراگیری موسیقی را آغاز نمود. ابوالحسن صبا (پسر ایشان) علاوه بر تحصیل عمومی و کارهای ظریفی مثل خط، نقاشی، منبت کاری، به مدت 12 سال نزد استاد میرزا عبدالله سه تار را آموخت و بهتر از هر کسی ردیف های میرزا عبدالله را فراگرفت ( البته به طور سینه به سینه). اطلاع دارم که استاد صبا با دستخط خود ردیف های میرزا عبدالله را نوشته و به خط نت درآورده که متأسفانه مفقود شده. انشاالله این مطالب دست افراد روشنفکر باشد تا آن را در اختیار مردم بگذارند. ضمنا استاد، کمانچه را نزد حسین خان اسماعیل زاده فراگرفت. اساتید بزرگی مثل رکن الدین مختاری، آقای مبشری، حسین خان یاحقی نیز از محضر استاد اسماعیل زاده کسب فیض نموده اند. بعدا استاد صبا مطالبی را که فراگرفته بود به ویولن منتقل نمود، البته به بهترین وجه ممکن. هرچند به استاد انتقاداتی هم می شد که چرا ساز فرنگی را انتخاب کرده است. او راهنمای خوبی برای کسانی که ویولن را از طریق کمانچه فراگرفتند، شد.


 
نوروز خجسته باد
ساعت ۱۱:٤٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢ فروردین ۱۳٩۱  کلمات کلیدی:

نسیم بهاری بر چهره فسرده طبیعت می وزد و قاصد آفتاب، مژده تولدی دیگر را بر روح سرد درختان پیغام می آورد. جویبار حیات، نغمه بدیع زندگانی را بر دل سنگ می نوازد و بهار آغاز می شود...

فرارسیدن نوروز و سال نو را خدمت تمام هنرمندان و هنردوستان این سرزمین تبریک عرض می کنم و امیدوارم که سال جدید، سالی مملوء از خجستگی و نکویی برای موسیقی ایران و موسیقی دانان ارجمند این سرزمین باشد.

در این ایام، بازهم درود و رحمت می فرستیم به روان استاد عزیزمان پایور و همه بزرگانی که بهار را برای موسیقی و هنرمان به ارمغان آوردند و هرچند اکنون بین ما حضور جسمی ندارند، لیکن زندگی پرثمرشان در تاریخ موسیقی و فرهنگ این سرزمین، همواره جاودان و بدور از خزان است. امید و آرزوی سلامتی و پایداری برای همه بزرگانی که در بین ما حضور دارند و از فروغ وجودشان فیض می بریم...