استاد فرامرز پایور، پدر سنتور ایران

تقدیم به خانواده بزرگ سنتورنوازان و دوستداران موسیقی ملی ایران... این وبلاگ به بررسی آثار،سبک، شخصیت و کلیه ابعاد زندگی هنری استاد پایور اختصاص یافته. دوستان عزیز، برداشت و استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز است...لطفا به حریم یکدیگر احترام بگذاریم

استاد همایون خرم درگذشت...
ساعت ۱٠:۳۳ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٩ دی ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: همایون خرم درگذشت ، همایون خرم شاگرد استاد صبا ، خالق تو ای پری کجایی درگذشت

یادگار دیگری از صبا هم رفت...

پنج شنبه 28 دی 1391: همایون خرم آهنگساز و نوازنده پیشکسوت ویلن ساعاتی پیش در سن 82 سالگی دار فانی را وداع گفت...

 

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ، همایون خرم که آهنگهای ماندگاری چون تو ای پری کجایی ،رسوای زمانه و اشک من هویدا شد را در کارنامه هنری خود دارد، دقایقی پیش در بیمارستان درگذشت.

همایون خرم  ۹ تیر ۱۳۰۹ در بوشهر متولد شد و از آنجا که مادرش از شیفتگان موسیقی اصیل ایرانی بود و از بین مقام‌های موسیقی ایرانی، به دستگاه همایون علاقه‌ای وافر داشت، نام «همایون» را برای فرزند خود انتخاب کرد.

وی در سن ۱۰-۱۱ سالگی به مکتب استاد صبا راه یافت و چند سال بعد به عنوان نوازندهٔ ۱۴ ساله، در رادیو به تنهایی به اجرا پرداخت. بعدها در بسیاری از برنامه‌های موسیقی رادیو، خصوصاً در برنامه گلها، به عنوان آهنگ‌ساز، سولیست ویولن و رهبر ارکستر آثاری ارزشمند ارائه داد. وی همچنین تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته مهندسی برق ادامه داد.

از آثار او می توان به تو ای پری کجایی (سرگشته) با صدای حسین قوامی،امشب در سر شوری دارم (غوغای ستارگان) ،ساغرم شکست ای ساقی، رسوای زمانه منم،    اشک من هویدا شد،آوای خسته دلان و ... اشاره کرد.

همایون خرم آخرین اجرای صحنه ای خود را تیرماه امسال به همراه سامان احتشامی در برج میلاد برگزار کرد.

لینک خبر

ضمن عرض تسلیت به تمام علاقه مندان موسیقی ایرانی، برای این هنرمند بزرگ طلب آمرزش و مغفرت دارم . یادش گرامی باد...


 
گردهمایی هنرمندان در سالروز صبا و یادداشت استاد همایون خرم
ساعت ۱:٠٦ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٥ دی ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: گرامیداشت استاد ابوالحسن صبا ، خاطراتی درمورد استاد صبا و هنرش ، نوشته استاد همایون خرم درباره استاد صبا ، ویژگی های استاد ابوالحسن صبا

گرامیداشت ابوالحسن صبا در ارسباران:

نشست ماهیانه پیشکسوتان موسیقی ایران روز چهارشنبه 29 آذر ساعت 18 در سالن آمفی تئاتر فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.

 

خاطره گویی اهالی موسیقی از استاد صبا:

نوزدهمین نشست ماهانه اهالی موسیقی در فرهنگسرای ارسباران عصر روزچهارشنبه 29 آذر ماه با موضوع گرامیداشت یاد و خاطره استاد صبا برگزار شد.

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران، این نشست از ساعت 18 و با حضور افرادی چون ارفع اطرایی، جواد بطحایی، عبدالعظیم زرین کوب، گیتی خسروی، سهیل محمودی و بسیاری دیگر از اهالی فرهنگ و هنر آغاز شد.

در ابتدای ایت نشست علی رضا پور امید به عنوان مجری برنامه ضمن ارائه توضیحاتی در مورد ضرورت گردهمایی بیشتر اهالی موسیقی و یاد آوری سالروز درگذشت ابوالحسن صبا، از فرمان مرادی دعوت کرد تا به نقل قولی درباره استاد صبا بپردازد.

فرمان مرادی ساز ساز نیز پشت تریبون قرار گرفت و گفت: ماجرایی را که قصد دارم از صبا برایتان روایت کنم نقل قولی از مشیر معظم است. مشیر معظم از مالکین بزرگ شیراز بود که با اهالی موسیقی از جمله درویش خان مراوده داشت...


 
اجرای تصویری استاد پایور در دستگاه شور
ساعت ٢:۱٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٤ دی ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: دانلود آثار تصویری استاد پایور ، چهارمضراب های استاد پایور ، چهارمضراب شور استاد پایور ، اجرای تصویری سنتور پایور و آداب صحنه پایور

در این یادداشت، بخشی تصویری از اجرای بی نظیر سنتورنوازی استاد فرامرز پایور را که در دستگاه شور و با همراهی تنبک آقای محمود فرهمند می باشد، تقدیم علاقه مندان می کنم. کنسرت توسط گروه پایور و به احتمال زیاد در اوایل دهه 70 اجرا شده و در بخشی از برنامه، استاد پایور چهارمضراب شور را با همراهی تنبک اجرا نموده اند که بسی شنیدنی است.

دانلود اجرای تصویری چهارمضراب شور، سنتور استاد پایور و ضرب استاد محمود فرهمند

نوازندگان ارکستر تا حدی که بنده در تصویر قادر به شناسایی بودم عبارتند از:

اساتید: فرامرز پایور سنتور، هوشنگ ظریف تار، حسن ناهید نی، محمود فرهمند تنبک، سعید ثابت سنتور بم، مهرداد دلنوازی بم تار و...

خواننده: علی رستمیان

اجرا: دستگاه شور

 

 

 

توضیحات:

1. چهارمضراب شور اجرا شده توسط استاد پایور در این برنامه، قبلا در هیچ یک از کتاب های آموزشی ایشان به چاپ نرسیده. متر قطعه، میزان 6/16 می باشد و نمونه دیگری از این چهارمضراب با همین پایه ضربی قبلا در ادامه قطعه پژواک (چهارمضراب شور با متر میزان لنگ) اجرا شده و در آلبوم های قبلی استاد منتشر شده است (با همراهی ضرب محمد اسماعیلی). جالب اینکه فقط پایه چهارمضراب در این دو اجرا یکسان است و ملودی قطعه جز دو سه جمله، کاملا از اجرای گذشته آن که در آلبوم صوتی (چهارمضراب های استاد پایور) منتشر شده، مجزا می باشد. در این اجرای تصویری که مدت زمان آن هم طولانی تر از نمونه دیگر آن در آلبوم صوتی است، کاملا خلق بدیعی از یک چهارمضراب و ملودی هایی کاملا متنوع و مجزا نسبت به اجراهای قبلی استاد را می شنوید.

2. مایلم بر قدرت ملودی پردازی استاد پایور تأکید کنم که گویا در مورد استاد پایور این استعداد پایان ناپذیر بود و هرچه قطعه ادامه پیدا می کند، باز احساس نمی شود که ملودی ها سبک شده یا به بن بست و یا ورطه تکرار مکررات رسیده! مانند شاعری که دیوان سروده هایش چنان سترگ است که با هر موضوعی که انتخاب کنند، ابیاتش پایان ناپذیرند... نکته دیگر غنای این ملودی ها و جملات و انسجام ها مخصوصا در قطعات ضربی است که به وفور مورد استفاده و تقلید دیگر آهنگسازان و نوازندگان سنتور قرار گرفته و خواهد گرفت. دوستانی که قطعات دیگر آهنگسازان سنتور را نیز شنیده و یا اجرا کرده اند، با دیدن و شنیدن این چهارمضراب و دقت در آن، قطعا متوجه این امر خواهند شد.   

3. اجرای استاد پایور مانند همیشه تمیز و دارای اصالت بیانی است؛ با وجود سرعت در اجرا، هیچ جمله ای نامفهوم یا به اصطلاح کثیف شنیده نمی شود. موزیکالیته صحیح در اجرای ایشان، دنبال کردن ملودی را برای شنونده سهل و بی دغدغه نموده.

4. شایسته است در این اجرا از جای خالی استاد محمد اسماعیلی یاد کنیم که گویی سازشان با ساز استاد پایور عجین بود. هرچند هنرمند گرامی، آقای فرهمند نیز به زیبایی و دقت بسیار استاد را همراهی نمودند، اما گویی ضرب استاد اسماعیلی به واسطه سالیان سال نوازندگی و همکاری با ساز پایور و وجوه اشتراک با سبک استاد تهرانی، با ساز ایشان روحی یگانه یافته بود. همانطور که سخن ساز حسین تهرانی، سخن دل سنتور پایور بود...

5. نکته ای مربوط به آداب اجرای صحنه ای استاد پایور که لازم دیدم آن را عنوان کرده و توجه نوازندگان محترم را بدان جلب نمایم؛

تربیت شدگان مکتب استاد پایور، به خوبی آگاهند که یکی از اصول مکتب استاد این بود که بعد از اینکه شاگرد تا حدی پیشرفت می کرد که به قطعات ضربی و چهار مضراب ها می رسید، کم کم معلم بایستی در کلاس قطعات را با تمبک با وی همراهی می کرد، تا ضمن رعایت ریتم صحیح و تسلط اجرایی توسط شاگرد، وی همنوازی با یک ساز ضربی را نیز بیاموزد. در مکتب استاد پایور به رسم استاد به ما آموختند که هرگاه قطعه ضربی تمام بشود، ولو در کلاس و موقع درس پس دادن به معلم، قبل از هر سخن یا ادامه نوازندگی، باید از نوازنده تمبک که شما را همراهی کرده تشکر کنید. دفعات اول احتمالا شاگرد فراموش می کرد و با تذکر جدی معلم روبه رو می شد تا اینکه به زودی این امر به شکل یک عادت پسندیده در می آمد. استاد پایور همواره بر موازین اخلاقی و آداب صحنه و اصول اجرایی شاگردان و پیروان مکتب خود اهمیت فراوان می دادند و این امر سبب تمایز پرورش یافتگان مکتب استاد پایور شده و باز اذعان می کنم که اگر اصول اخلاقی که پایور بر آنها تأکید داشت را همگان رعایت می کردند، هنرمندان بسیار شایسته تر و موسیقی اخلاقمندتری می داشتیم. در پایان همین اجرای تصویری استاد، اگر دقت نمایید، استاد پایور با وجود حضور روی صحنه، بلافاصله در خاتمه بخش ضربی اجرای خود، با اشاره و کلام از نوازنده تمبک که در فاصله نسبتا دوری از ایشان هم نشسته، تشکر می کنند و کار خود را ادامه می دهند...و بازهم می بینیم که پایور ابتدا و در عمل، خودش به اصول اخلاقی اش پایبند بود و سپس به دیگران نیز می آموخت...

به امید اینکه کلاس های موسیقی، در درجه اول محل تلمذ اخلاق، معنویات و روح هنر باشد و سپس محل آموزش جسم هنر... 

 

مطالب مرتبط:

1. صفحه آثار تصویری استاد پایور