استاد فرامرز پایور، پدر سنتور ایران

تقدیم به خانواده بزرگ سنتورنوازان و دوستداران موسیقی ملی ایران... این وبلاگ به بررسی آثار،سبک، شخصیت و کلیه ابعاد زندگی هنری استاد پایور اختصاص یافته. دوستان عزیز، برداشت و استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز است...لطفا به حریم یکدیگر احترام بگذاریم

شرح مراسم رونمایی آلبوم پیش درآمد و رنگ و یادبود استاد
ساعت ٩:٤٢ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۳ امرداد ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: آلبوم پیش درآمد و رنگ

دوستان عزیز، طبق آخرین اخبار، در اینجا به شرح کاملتری از مراسم یادبود استاد پایور همراه با رونمایی آلبوم جدیدی از آثار ایشان که در یادداشت قبلی به اطلاع شما رسید، می پردازم. نکات اشاره شده از سوی دوستان و شاگردان استاد در این برنامه، بسیار آموزنده بوده و تلاش این عزیزان را در ادای احترام به استاد عزیزمان پایور، ارج می نهیم. 

یادمان استاد فرامرز پایور ـ نوازنده سنتور ـ با عنوان «پرند و پایور» با رونمایی از آلبوم «پیش درآمدها و رنگ‌ها» همراه شد.

 بر مزار استاد فرامرز پایور، بهشت زهرا، 1389

 در ابتدای این مراسم که در شامگاه 28 تیر ماه در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد، محمد اسماعیلی ـ نوازنده‌ی پیشکسوت تمبک ـ و یکی از همراهان استاد پایور در سخنانی مطرح کرد:‌ اگر بخواهم 40 سال زندگی با این مرد بزرگ را شرح دهم‌، مثنوی هفتاد من می‌شود! اما باید بگویم هر کس خدمت این بزرگواران می‌رسید اول از همه به شاگردانشان می‌فرمودند:‌ اول انسان باش‌، بعد هنرمند! این موضوع مهمی است و بدیهی است اگر کسی این اصل را رعایت کند،‌ به همه جا می‌رسد.


وی با بیان داستانی درباره‌ی مقام استاد و پدر انسان‌، گفت: استاد بیشتر از پدر به گردن آدم حق دارد. چرا که استاد ما را از عالم خاکی به بالا می‌برد، ولی پدر ما را از بالا به عالم خاکی می‌آورد.اسماعیلی معتقد است: وقتی انسان کنار بزرگی مثل استاد پایور می‌نشیند، فقط سنتور به او یاد نمی‌دهد بلکه تمام ابعاد زندگی را می‌آموزند. آن‌ها به دانشگاه نرفتند اما از دانشگاه اجتماع آموختند‌ که به جایی رسیدند. این هنرمند با بیان اینکه«در شوره زار نمی‌توان گل کاشت‌» خطاب به حاضران گفت: از بزرگان اول ادب را در زندگی بیاموزید‌، سپس مسائل دیگر.

در ادامه این مراسم ارفع اطرایی ـ قدیمی‌ترین شاگرد پایور ـ در سخنانی مطرح کرد:‌ نمی‌دانم متاسف باشم یا خوشحال‌، آخر بعد از 19 ماه و 10 روز پس از در گذشت استادم بار دوم است که به خاطر او دور هم جمع می‌شویم این خیلی کم است.وی افزود:‌ درباره‌ی پایور چه بگویم؟! آنچه عیان است ‌، چه حاجت به بیان است. 54 سال در خدمت استاد بودم که سال گذشته به جدایی منجر شد. اما آنچه مهم است آثار قابل لمس ایشان است ابعاد وجود ایشان گسترده‌تر از این صحبت‌هاست که بگویم ایشان چه بود و چه کرد؟! اطرایی با اشاره به آلبوم «پیش درآمدها و رنگ» که اثری از سعید ثابت و محمد اسماعیلی است‌، گفت:‌ در مورد اسماعیلی حرفی برای گفتن ندارم. این آقا با این سنش روزی 5 ساعت تمرین شخصی دارد، در حالی که گرد پیری برچهره‌اش نشسته ولی دستانش مانند دستان یک فرد 18 ساله ساز می‌زند. آقای ثابت هم به نظر من بهترین مجری آثار پایور است و من دیدم در این آلبوم با چه عشق و علاقه‌ای سنتور نواختند و به خاطر انتشار این آلبوم تبریک می‌گویم.

در بخش دیگری از این مراسم، سعید ثابت از شاگردان پایور سخنانی‌اش را با بغض و اندوه با قطعه شعری آغاز کرد: «روز اول که به استاد سپردند مرا‌، دگران را هنر آموخت، مرا مجنون کرد.» وی ادامه داد: اولین پله‌ای که بوی استاد را می‌دهند و برای رسیدن به استاد باید اول در خدمت ایشان بود،‌ خانم ارفع اطرایی است که من از ایشان سپاسگزارم. ثابت درباره‌ی خلق و خوی پایور توضیح داد: بعضی می‌گفتند‌، استاد تندخو است. اما این گونه نبود ایشان عادی بودند ما چون به بی‌نظمی عادت داشتیم ایشان را غیر عادی می‌دانستیم.این هنرمند با اشاره به اولین ملاقاتش با فرامرز پایور یادآور شد:‌ روز اول که قرار دیدار با ایشان را داشتم با ذهنیت وحشت از اخلاق تندش نزد او رفتم، ولی هرگز فراموش نمی‌کنم که ایشان دم مسیحانفسی داشتند و نمی‌دانم با ما چه کردند که همه شاگردانش اذعان دارند‌، ایشان به صلابت کوه بود و به نرمی ابریشم. این لطافت درموسیقی‌اش نیز دیده می‌شود، همه‌ی قطعات او از ابتدا تا انتها زیبا هستند. وی خاطر نشان کرد: جامعه‌ی موسیقی 150 سال بعد می‌فهمد‌، استاد پایور که بود و می‌فهمیم با موسیقی این مملکت چه کرد؟ ایشان سلامتی‌اش را در این راه گذاشت. به قول استاد خالقی اگر برای پیشبرد موسیقی وقت نداریم‌، فقط نگهدارش باشیم و استاد فرامرز پایور این گونه بود.

میلاد کیایی از دیگر هنرمندان موسیقی در این مراسم حضور پیدا کرد و در سخنانی گفت:‌ افتخار نداشتم شاگرد مستقیم او باشم ولی این شانس را داشتم که در کنار او بودن را تجربه کنم. وی با اشاره به آلبوم «پیش درآمدها و رنگ‌ها» گفت:‌ وقتی این آلبوم به دست من رسید دو شب نخوابیدم تا بتوانم این قطعات را حس کنم. آنچه به وضوح در این قطعات حس می‌شود‌، آرامش است ما در این دوران به اندازه‌ی کافی سختی کشیدیم و به آرامش روح نیاز داریم. کیایی بیان کرد: پایور خود مکتب سنتور است و آنچه از استادش آموخت او را اقناع نکرد. پایور منظم‌ترین فرد ممکن بود. شاید برای همین می‌گفتند او مردی تندخو است.

میلاد کیایی همچنین گفت:‌ثابت هم مثل پایور زندگیش را وقف موسیقی کرد. یادم نمی‌آید پایور به مهمانی برود مگر مهمانی که برای فرهنگ و هنر بود.او در پایان سخنانش تصریح کرد:‌ مدت‌هاست چیزی در گلویم گیر کرده که می‌خواهم بگویم. سیاستمداران و سیاست بازان همواره مهمانان تاریخ‌اند در حالی که هنرمندان میزبانان تاریخ هستند.

در ادامه‌ی این سخنان، محمد اسماعیلی گفت: شما در عالم موسیقی کسی را پیدا نمی‌کنید که معلمش را 7 سال حمام ببرد. ثابت استاد دانشگاه است ولی پایور را هر سه شنبه به حمام می‌برد سپس به کلاس می‌رفت.

به گزارش ایسنا، در انتهای این مراسم آلبوم «پیش در آمدها و رنگ‌ها» رونمایی شد. این آلبوم شامل آثاری از راست کوک و چپ کوک برای سنتور است که همه‌ی آثار ساخته فرامرز پایور هستند. سعید ثابت در این آلبوم سنتور را تکنوازی کرده و محمد اسماعیلی با ساز تنبک، او را همراهی می‌کند.در پایان این مراسم سعید ثابت و محمد اسماعیلی قطعه‌ای از آلبوم «پیش‌ درآمدها و رنگ‌ها» را برای حاضران اجرا کردند.

 نقل از سایت ناشکیبا

دوستان گرامی، لطفا با نظرات ارزنده تان بنده را سرافراز و وبلاگ خودتان را در جهت پیشبرد اهداف هنری اش یاری فرمائید...با سپاس