استاد فرامرز پایور، پدر سنتور ایران

تقدیم به خانواده بزرگ سنتورنوازان و دوستداران موسیقی ملی ایران... این وبلاگ به بررسی آثار،سبک، شخصیت و کلیه ابعاد زندگی هنری استاد پایور اختصاص یافته. دوستان عزیز، برداشت و استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز است...لطفا به حریم یکدیگر احترام بگذاریم

یاد استاد...
ساعت ۱٢:٤٢ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۸ خرداد ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: خداوندگار سنتور

به نام یکتا فرمانروای عشق

انگار همین دیروز بود که ١٣ سال بیشتر نداشتم و به کلاس موسیقی رفتم! آن زمان که برای نخستین بار مضراب سنتور را به دستم دادند، تنها تصور تفننی کودکانه و زودگذر از موسیقی در ذهن داشتم و خود نیز نمی دانستم که این کاروان مرا به کجا خواهد کشاند. آنچه از نخستین لحظه تلمذ در آن کلاس کوچک سرشار از عشق و معرفت آموختم، تنها بزرگی اهل هنر بود و رسالت هنرمند؛ اطاعت شاگرد بود و حکم استاد!

روزها گذشت و من در حلقه شناخت خداوندگار سنتور پای نهادم! نوای سحرانگیز آبشار مضرابهایش غذای روحم و هر نقلی از سخنش کتاب وجودم گردید. عشق به راه و مکتب تعالی او، مرا از دنیای مادی رها ساخت و هر لحظه به دیدار او مشتاق تر و به معرفت او محتاج تر... دیگر می دانستم راه من چیست، مقصدم کجاست، مجنون کیست... راز سخن حافظ و مولانا در من جاری بود و موسیقی اشتیاق در من روان...

اکنون روزگاری گذشته و سرو سهی قامت موسیقی روی در نقاب خاک کشیده. او رفت اما در سایه سار سخاوتش چشمه ای جوشان از روح هنر متعالی برای سیراب کردن نسلها جاودان گشت. شکرگزارم برای آنچه از با او بودن و معرفت به بزرگی اش بر من عطا گردید و در حسرتم برای هر لحظه که آسمان هنر بی او نفس میکشد!

این مکان، یادبودی خواهد بود در بزرگداشت فرزانه موسیقی،استاد فرامرز پایور، شناخت آثار و بنای عظیم هنری وی، معرفی راه و مکتب جاودانش و تقسیم مختصر سهمی که از با او بودن نصیب من و شما شده است. بدان امیدم آنانکه او را شناختند عنایتی کنند و نسل پس از او را به سرچشمه فضل این اسطوره یکتای موسیقی مان رهنمون گردند.

حضورتان را گرامی می دارم و نوید مطالبی آموزنده را از هنر، آثار و شخصیت استاد در یادداشت های بعدی می دهم. پس تا به زودی...