استاد فرامرز پایور، پدر سنتور ایران

تقدیم به خانواده بزرگ سنتورنوازان و دوستداران موسیقی ملی ایران... این وبلاگ به بررسی آثار،سبک، شخصیت و کلیه ابعاد زندگی هنری استاد پایور اختصاص یافته. دوستان عزیز، برداشت و استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز است...لطفا به حریم یکدیگر احترام بگذاریم

اجرای تصویری از استاد پایور
ساعت ۳:۱۱ ‎ق.ظ روز شنبه ۸ امرداد ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: پرند ، چهارمضراب دشتی فرامرز پایور ، نوازندگی فرامرز پایور ، ویدئو از فرامرز پایور و محمود فرهمند

دوستان عزیز، اینک بخشی از همنوازی (تصویری) استاد فرامرز پایور و استاد محمود فرهمند در مایه دشتی را تقدیم شما می کنم. این اجرای زیبا در سال 1373 در جهاد دانشگاهی سمنان بوده و شاهکار زیبایی است از آخرین اجراهای تصویری بازمانده از استاد. این ویدئو قبلا در سایت ناشکیبا قرار گرفته و البته حیف است که در وبلاگ تخصصی استاد پایور موجود نباشد. از این رو، مجددا آن را برای دانلود قرار می دهم.

دانلود دونوازی استاد پایور و استاد فرهمند در دشتی

اجرا: سال 1373، جهاد دانشگاهی سمنان

مدت ویدئو: حدود 10 دقیقه

مایه: آواز دشتی

قطعات اجرایی عبارتند از: پرند، چهارمضراب شلال دشتی، چهارمضراب دشتی

توضیحات: اجرا با قطعه زیبای پرند (مقدمه دشتی) آغاز می شود. نت این قطعه در کتاب قطعات موسیقی مجلسی استاد به چاپ رسیده. سپس در ادامه، چهارمضراب شلال دشتی را می شنویم که این اثر نیز قبلا در کاست پراکنده و سی دی در زیر باران، توسط استاد پایور و استاد اسماعیلی اجرا شده است. در پایان این چهار مضراب، استاد پایور با پاساژی زیبا، زمینه را برای تکنوازی تمبک و چهارمضراب بعدی که از سرعت و تکاپوی بیشتر برخوردار است، مهیا می سازند. چهار مضراب دشتی نیز در کتاب سی قطعه چهارمضراب به چاپ رسیده و اجرای بسیار زیبیای صوتی آن با ضرب شادروان استاد حسین تهرانی در سی دی زرد ملیجه و سی دی شهرناز موجود است. 

تحلیل: اگر دقت کنید، می بینید که اجرای آثار، عینا شبیه نت نبوده و استاد به اقتضای ذوق و مهارت ستودنی شان، همراه با تغییراتی زیبا که مناسب اجرای روی صحنه است، آنها را اجرا نموده اند و این ظرایف اجرایی می تواند راهنما و الگوی خوبی برای دوستانی باشد که قبلا این آثار را تمیز و دقیق مانند نت فراگرفته اند و اکنون می خواهند با خلاقیت و پختگی بیشتری آنها را اجرا کنند.

نکته دیگر، شگرد بسیار استادانه ایشان در اتصال قطعات ضربی با متر ها و تمپو های مختلف است. در اجراهای ایشان، بسیار شاهد روند اتصال ضربی های مختلف با مترهای مختلف از کند به تند هستیم که آگاهانه و مناسب طبع شنونده است؛ به تدریج و با افزایش سرعت در قطعات بعدی، اجرا مهیج تر شده و شنونده به اوج می رسد. این پیوند قطعات، معمولا با پاساژها و یا پایه هایی صورت میگیرد که قطعات را به زیبایی به هم اتصال می دهند و معمولا فضایی برای تکنوازی و خودنمایی تمبک در نظر گرفته می شود. در پایان به آرامش و احساس لطیفی اشاره می کنم که از اجرای استاد به شنونده انتقال می یابد. در اجرای ایشان، هیچ گونه حرکات اضافی، گزافه گویی و شلوغ بازی بیجا وجود ندارد که شنونده را ملول کند یا با حرکات نمایشی او را بفریبد. در عین حال، اجرای ایشان باشکوه و مضرابهایشان، قرص و محکم و روان است.