استاد فرامرز پایور، پدر سنتور ایران

تقدیم به خانواده بزرگ سنتورنوازان و دوستداران موسیقی ملی ایران... این وبلاگ به بررسی آثار،سبک، شخصیت و کلیه ابعاد زندگی هنری استاد پایور اختصاص یافته. دوستان عزیز، برداشت و استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز است...لطفا به حریم یکدیگر احترام بگذاریم

خاطره اولین دیدار با پایور جوان ( استاد کسایی)
ساعت ۱۱:٢٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٦ شهریور ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: استاد حسن کسایی ، حسن کسایی در کلاس ابوالحسن صبا ، نخستین دیدار پایور و کسایی

استاد حسن کسایی ، استاد بزرگوار و پیشکسوت موسیقی سنتی ما، با ذکر خاطرات خود، از هنرمندان و اساتید گذشته به نیکی یاد نموده و نسل جوان را به شناخت فرهنگ بزرگ موسیقیدانان نامی این سرزمین رهنمون گشته اند. ایشان نیز چون بسیاری از بزرگان موسیقی قرن اخیر، دانش آموخته مکتب استاد صبا بوده اند. استاد صبا نه تنها با آموزش صحیح موسیقی و پرورش استادان آینده، موسیقی کلاسیک ایران را به باروری رساندند، بلکه کلاس و منزل ایشان، محفل آشنایی بزرگانی چون تهرانی، پایور، تجویدی، کسایی، شهناز و بسیاری از جاودانه های موسیقی بود که در آن مجمع یکدیگر را یافتند و دست همکاری فشردند. درود و رحمت خدا بر این استاد فرزانه موسیقی که تا هنر موسیقی ما زنده است، مرهون زحمات، دلسوزی ها و فداکاری های این آموزگار بزرگ موسیقی و انسانیت است.

 

از راست:جلیل شهناز،حسن کسایی، ابوالحسن صبا(جلو)

 برای استاد کسایی آرزوی سلامتی و پایندگی دارم و توجه شما را به خاطره اولین دیدار ایشان با استاد پایور جوان، به قلم خود استاد کسایی جلب میکنم...  

در سال های جوانی با عشق و علاقه فراوان به تهران رفتم تا ابوالحسن خان صبا را از نزدیک ملاقات کنم و از وجودش بهره مند شوم. روزی در رادیو، ایشان به من گفتند:« فردا بیا به منزل ما، خانم من صدای نی تو را از رادیو شنیده و خیلی علاقه مند است که تو را از نزدیک ببیند. اگر حالی بود نواری را با هم ضبط می کنیم ».

این گفته استاد برای من بسیار شادی بخش و غرور آفرین بود. اطاعت کردم و فردای آن روز ساعت 3 بعد از ظهر به منزل استاد رفتم. ایشان گفتند: « کمی بنشین، شاگرد بسیار با ذوقی دارم که پیش من سنتور می آموزد. بگذار به او مشق بدهم تا بعد با هم برویم پیش خانم و بچه ها ». چند دقیقه بعد نوجوانی بسیار آراسته و با نزاکت به کلاس وارد شد. استاد صبا گفتند: «این نوجوان، فرامرز پایور است ».

با هم آشنا شدیم و بعد از گپی کوتاه، من به اتاق مجاور رفتم و به تمرین استاد و شاگردش گوش سپردم. استاد تمام ظرایف و دقایق موسیقی را به این نوجوان پرشور و اشتیاق می آموخت. آنچه استاد آموزش می داد طرز نشستن صحیح، گرفتن درست مضراب ها، چپ و راست های حساب شده، گوشه های دقیق و صحیح موسیقی، کوک های متنوع و بسیاری نکته های دیگر بود، تا آنکه بعد از گذشت پنج- شش سال، استاد فرزانه ای را با علم به موسیقی و سنتورنوازی به جامعه موسیقی تحویل داد.

اگر من بخواهم از هنر ارزشمند استاد پایور تعریف و تمجیدی  بکنم، بالاترین تعریف ها و زیبایی ها در ساز و نوازندگی ایشان مستتر است. همین قدر بگویم که استاد پایور از سرچشمه نوشیده و بعد از سال ها ریاضت کشیدن، داشتن ذوقی سرشار، اجراهایی توانمند و ابتکارهایی منحصر به فرد، جامعه جویای موسیقی و شاگردان خود را به کمال، سیراب کرده است. 

 

برگرفته از مقاله سرچشمه نوشان به قلم حسن کسایی، ماهنامه هنر موسیقی، مرداد 1385