استاد فرامرز پایور، پدر سنتور ایران

تقدیم به خانواده بزرگ سنتورنوازان و دوستداران موسیقی ملی ایران... این وبلاگ به بررسی آثار،سبک، شخصیت و کلیه ابعاد زندگی هنری استاد پایور اختصاص یافته. دوستان عزیز، برداشت و استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز است...لطفا به حریم یکدیگر احترام بگذاریم

کلیپ مراسم خاکسپاری استاد پایور همراه با تصنیف زندان پستی
ساعت ۸:۱٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۱ آذر ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: تصنیف زندان پستی ساخته پایور ، قطعه دردشت ساخته فرامرز پایور ، کلیپ مراسم تشییع فرامرز پایور ، آلبوم ارغوان آخرین آلبوم فرامرز پایور

دو سال قبل در تاریخ 20 آذر 88 با هنرمندی وداع کردیم که به حق برای این موسیقی و مردمش دلسوزی و عمری را در این راه صرف نمود. او بدون شک پدر موسیقی کلاسیک و معاصر ایرانی است و تا سال ها و چه بسا قرن ها، فرزانه ای چون وی در آسمان هنر این سرزمین ظهور نخواهد کرد.

آلبوم ارغوان،‌ آخرین اثر استاد بود که در زمستان 76 اجرا شد و یک سال بعد و زمانی که استادمان در بستر بیماری بودند به دست عموم رسید. از این لحاظ، این آلبوم همواره برایم معنای غریبی داشت! اما ویژگی دیگر آلبوم، محتوای آن بود! تمام این آلبوم در مایه دشتی است ... معروف است که استاد پایور به دشتی علاقه خاصی داشتند! و البته این دشتی چپ کوک است و دارای نوایی بسیار محزون! اکثر تصانیف آلبوم، ساخته استاد هستند و هرچند برخی از آنها با درون مایه شاد و پر عشوه، دل را به بازی می گیرند، بیشتر قطعات به نوعی دیگر دل را به آتش می نشانند!


برای مثال قطعه زیبای دردشت که از همان سال ها برایم حس و اندوهی خاص داشت و برای دلتنگی هایم همدردی وفادار بود... این قطعه پر سوز را در پایان همین یادداشت خدمت شما تقدیم میکنم و انشاالله در یادداشت های آتی مفصل به آن خواهیم پرداخت و اما...

آنچه می خواهم اینجا و در مورد این آلبوم از آن یاد کنم، تصنیف زندان پستی است با یک ملودی پر سوز و شعری از استاد شهریار... طی این سالها هربار این تصنیف را گوش می دادم، با خود می گفتم چه مفهومی در نظر استاد بوده که چنین شعری را برگزیده اند؟ گویی غزل خداحافظی و اندرز وداع است یا شکوه و شکایت از ناسپاسی روزگار! به هر حال این تصنیف به خصوص آخرین بیت آن که میگوید: به دنبال من آیی اشک ریزان... به هنگامی که روحم در بدن نیست... در دلم اندوه سنگینی می فکند! انتخاب چنین شعری از طرف استاد، تا حدی غیر منتظره می نمود. پس از درگذشت ایشان، دیگر فلسفه و مفهوم و ارتباط این شعر و آهنگ را دریافتم!

هنرمندان بزرگی در تاریخ بوده اند که از هنر متعالی خود به نوعی شهود و درک معنوی دست یافته اند و سخن دلشان، سخن دل آیندگان بوده! شاید در اینکه این قطعه در این آلبوم و در آخرین اثر استاد پایور، توسط ایشان خلق و اجرا شده نیز حکمتی نهان باشد...

بر مزار استاد، 16 آذر1390

کلیپی که تقدیم شما میشود، ترکیب به جا و هنرمندانه این قطعه با تصاویر مربوط به مراسم خاکسپاری استاد است. آنها که حضور داشتند، می دانند که چه هنگامه ای برپا بود و چه اشک ها و سوزها که روان شد و آنها که نبودند، ببینند و بدانند که بر عاشقان استاد چه گذشت... بزرگان بسیاری نیز حضور داشتند و همه رنجور و نالان از غم فراق استاد...

این قطعه را با تصاویر چندین بار ببینید و بر شعر و مضمون آن توجه ویژه فرمایید.

دانلود کلیپ مراسم تشییع استاد پایور همراه با تصنیف زندان پستی، آخرین اثر استاد (فرمت flv)

آلبوم ارغوان، اجرا: گروه پایور، خواننده: علی رستمیان

دانلود همین کلیپ به صورت فایل فشرده

بپر ای روح عالی سوی بالا           که این زندان پستی جای من نیست

به دنبال من آیی اشک ریزان         به هنگامی که روحم در بدن نیست

 

دانلود قطعه دردشت (قطعه نخست آلبوم ارغوان)

مایه: دشتی، ساخته و تنظیم: استاد فرامرز پایور  

سپاس از آقای آریامنش که این کلیپ را ارسال فرمودند.