استاد داریوش صفوت درگذشت

داریوش صفوت نوازنده سنتور و سه‌تار و از شاگردان حبیب سماعی، ابوالحسن صبا و حاج آقا محمد ایرانی مجرد بود که در سال 1347  مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را بنیان گذاشت.

او هفتم آذرماه سال 1307 در شیراز و در خانواده ای اهل فرهنگ و هنر متولد شد. به واسطه‌ شغل پدر، تا هفت‌سالگی در شیراز و بقیه‌ تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران و در مدرسه‌ دارالفنون و مدرسه‌ دارایی به پایان رساند.

صفوت ابتدا فراگیری ویولُن و سه‌تار را نزد پدر آغاز کرد و سپس حبیب سُماعی آموزش سنتور را به وی عهده‌دار شد. او در سال 1326 در وزارت دارایی اشتغال یافت و تحصیلات دانشگاهی را در رشته‌ حقوق دانشگاه تهران آغاز کرد. او به تکمیل هنر موسیقی نزد استاد ابوالحسن صبا پرداخت و این ارتباط را به مدت ده سال، یعنی تا پایان عمر استاد صبا، ادامه داد.

این هنرمند در اواخر سال 1339 برای تدریس در مرکز مطالعات موسیقی شرقی در انستیتو موزیکولوژی سوربن به فرانسه رفت و به موازات آن، در رشته‌ حقوق بین‌الملل دکترا دریافت کرد.

صفوت همزمان با تشکیل مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران در این مرکز به تربیت شاگردان فراوانی پرداخت و در سال های پایانی عمر خود نیز تالیفاتی در زمینه موسیقی داشت.

لینک خبر

 

 

زمان برگزاری مراسم خاکسپاری زنده یاد صفوت:

انجمن موسیقی ایران: پیکر داریوش صفوت موسیقیدان پیشکسوت کشورمان 30 فروردین در قبرستان بی بی سکینه شهر کرج به خاک سپرده می شود.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران، مراسم خاکسپاری زنده یاد داریوش صفوت ساعت 9 صبح روز جمعه این هفته در قبرستان بی بی سکینه برگزار خواهد شد.

این در حالی است که مراسم یادبود این موسیقیدان فقید نیز روز شنبه 31 فروردین از ساعت 16 تا 17:30 در مسجد جامع شهرک غرب برگزار می شود.

دکتر داریوش صفوت موسیقیدان پیشکسوت کشورمان که مدت ها در بستر بیماری بود دوشنبه شب 26 فروردین در سن 85 سالگی در شهر کرج دار فانی را وداع گفت.

لینک خبر

 

یادش گرامی باد....

وبلاگ استاد فرامرز پایور

/ 4 نظر / 81 بازدید
عباس نصرتی

عرض سلام و احترام خداوند رحمت فرمایند این استاد بزرگوار را و سلامت بدارند تمام هنر مندان بزرگ وار این خاک را.

درود بر شما بانوی هنرمند سپاس و تشکر از زحمات شما باز هم گلی از معدود بازماندگان دوران طلایی موسیقی این سرزمین پرکشید و فقط آه و افسوسش برای دوستداران موسیقی باقی ماند .داریوش صفوت هم از جمله هنرمندان اخلاقی و زحمتکش بود که حدود دو سالی در بستر بیماری بود و حتی گویا قدرت تکلم خود را از دست داده بودند اما چه می شود کرد سنت ما ایرانیان مرده پرستی است و تا این بزرگان در قید حیات هستند کمتر از انها یادی می شود و پس از مرگشان چند روزی غوغا و باز هم فراموشی مانند بسیار بسیار بزرگان موسیقی این سرزمین که انگونه که شایسته انها بوده رفتار نشده است .الان هم نمی دانیم مجید نجاهی وامثالهم کجا هستند و چگونه زندگی می گذرانند تا خدای ناخواسته باز هم اتفاقی دیگر و باز هم افسوس.البته از دست ما و امثال ما هم که فکر نمی کنم کاری براید جز اینکه حداقل گاهی یادی از انها بکنیم .درد دل بود نه گلایه. در مورد تولد عندلیب نغمه پرداز گلها هم باید خدمت پریسا خانم عرض کنم تولد استاد 23 تیرماه است و دوم اردیبهشت ماه سالروز پرواز غمبار این اسطوره هنر و اصالت و انسانیت بود که حقیرهر چه بیشتر کنکاش میکنم تازه می فهمم که تنها قطره ای از ان د