استاد کسایی به قلم استاد پایور

یکی تکنیک نوازندگی که به طور قطع تاکنون منحصر به فرد و بی سابقه بوده و نیز تا قبل از ایشان کسی نی را به این لطافت، ظرافت و شفافیت نشنیده است. حتا استادان ایشان صدای نی را به این خوبی عرضه نکرده اند.

دیگر، دانستنی های ردیف است که علاوه بر ردیف تهران (گوشه های رایج در تهران) که نزد استاد بزرگ، صبا کار کرده اند، ردیف اصفهان (گوشه های رایج در اصفهان) را که خود مقوله ای جداگانه است نیز به نحو احسن دانسته و حتا تدریس نموده اند.

به خاطر دارم که سالها پیش در جشن هنر شیراز که به اتفاق ایشان و دیگر استادان در حافظیه برنامه داشتیم، یک شب از استاد خواهش کردند که در سالنی برنامه ای اجرا کنند. ایشان روی سن رفتند و فرمودند: " این صدای نی که خواهید شنید، من با یک تکه کاغذ روزنامه که آن را به شکل نی درآورده ام، می نوازم" حتا بعد از آن، روزنامه را کنار گذاشتند و ناخن اشاره را بین دو دندان پیشین بالایی گذاشته و با دمیدن، صدای نی را تقلید کردند که غوغایی در سالن برپا شد. این یک نمونه از ده ها مورد چیرگی و تسلط استاد بر این ساز است.

آثاری که از ایشان باقی مانده است تماما شاهکارهای این ساز ملی است که تاکنون کسی به پختگی و زیبایی ایشان موفق نشده است ارائه کند. علاوه بر این ها، استاد چون تسلط فوق العاده ای بر ردیف موسیقی دارند، یک دوره ردیف از سه تار و آواز خودشان در رادیو اصفهان ضبط شده که انشاالله مورد استفاده اهل فن بوده و خواهد بود. 

برای جلوگیری از اطاله مطلب به همین نکته اکتفا می کنم که صدای نی ایشان تاکنون یگانه باقی مانده است. امیدوارم که خداوند طول عمر همراه با سلامتی به ایشان عنایت فرماید تا بیش از پیش دوستداران واقعی موسیقی از هنر ایشان بهره مند شوند.

فرامرز پایور، خرداد 79 »

دانلود بداهه نوازی استاد کسایی در ابوعطا

توضیحات:

1. درمورد مقام شامخ هنری استاد کسایی سخن بسیار گفته شده و خواهد شد و بنده ابدا صاحب صلاحیت اظهار نظر در این زمینه نیستم. اما آنچه می خواهم در اینجا توجه دوستان را بدان جلب نمایم، بیان و منش استاد پایور در تحسین همکار هنری خویش است. پایوری که خود از عظیم ترین ستون های موسیقی اصیل و علمی این سرزمین است، دانش آموخته و شاگرد برجسته استاد فقید صبا و به قولی جانشین و ناجی مکتب صبا پس از او، در این نوشته و مخصوصا جمله « در دورانی که من تحصیل موسیقی می کردم، ایشان نوازنده رادیو بودند » مراتب تحسین و احترام خود را نثار همکار هنرمندش نموده است. استاد پایور با آن مقام والا و سن و سابقه هنری خویش نه تنها در این گفتار، بلکه در زندگی و عمل، مهر و احترام خویش را تقدیم اهل هنر و بزرگان آن می نمودند و این خصلتی است که متأسفانه جامعه هنری امروز ما از فقدان آن بین هنرمندان و حتا اساتید بنام رنج می برد! غرض ورزی های سودجویانه و تخریب شخصیت همکاران و هنرمندان، امروز جای آن قدرشناسی و حرمت را گرفته است. افرادی که به اشتباه شنیده یا باور دارند که " استاد پایور آنقدر مغرور بودند که جز خود کسی را قبول نداشتند"، بهتر است که بیانات ایشان را در متن بالا به دقت بخوانند و ادای احترام و تواضع استاد را در جمله جمله آن دریابند. بار دیگر بیاموزیم که بزرگی به نام و نشان نیست، بلکه به کردار بزرگوارانه است!

2. درمورد خاطره ای که استاد پایور در توصیف نی نوازی استاد کسایی با یک تکه کاغذ روزنامه بیان فرمودند، البته فیلم این اثر موجود است و دوستانی که ملاحظه کرده اند، قطعا متوجه بیان استاد و شگفتی این امر شده اند. بنده در دوران نوجوانی افتخار داشتم که شاهد اجرای زنده نی نوازی استاد کسایی آنهم به وسیله یک تکه کاغذ باشم. استاد در یک همایش علمی موسیقی پس از آنکه حاضرین را از نوای جادویی نی خود مستفیض ساختند، برگ کاغذی خواستند. نی را کنار گذاشتند، کاغذ را به شکل نی لوله کرده و شروع به نواختن کردند. شور و غوغای تشویق حضار نشان از تحسین و حیرت دسته جمعی ما بود!

روح اساتید بزرگ موسیقی ما، استادان پایور و کسایی قرین رحمت الهی و یادشان همواره جاویدان...

منبع نقل قول: کتاب از موسیقی تا سکوت، محمد جواد کسایی، نشر نی

سپاس از وبلاگ چشم انداز موسیقی ایران بابت به اشتراک گذاشتن این مطلب

 

 

 

 

 

مطالب مرتبط:

1. خاطره اولین دیدار با پایور جوان (استاد کسایی)

2. استاد کسایی درگذشت

3. استاد پایور از زبان همکاران

 

/ 8 نظر / 12 بازدید
حسین

روحشان شاد و راهشان پر رهرو.به قول استاد شجریان بزرگترین مزدی که میشه به یک هنرمند داد اینه که بیادشون باشیم.همیشه بیادشان خواهیم بود[گل]

فرزاد

درود بر شما هر سه نفر يادگار دوران طلايي موسيقي ما بودند يادشان در دلها جاودان و سبز خواهد ماند با سپاس از شما

حسین

سلام.من شما را با افتخار لینک کردم[گل]شما هم اگه امکان داره منو لینک کنید.ممنون[گل]

ادیب

سلام خانم شما اختیار دارین ، ممنون که بنده را قابل دونستین، در مورد توضیحاتتون کاملا موافقم . فکر کنم بتهوون میگه : زمانی که سخن از زبان می ایستد موسیقی آغاز می شود ، کسایی هم می گه : عکس این جمله هم صادقه وقتی موسیقی باز می ایستد ، سخن آغاز می شود . این افراد در موسیقی عملی کاری نمی توانند بکنند به حرف می پردازند به قولی دهنشون بوی شیر می دهد و می خواهند شیر شکار کنند ......... واقعا حیف و صد حیف وقتی بگن صبا و وزیری (حالا پایور و کسایی بماند )، غرب زده اند و موسیقی ایرانی را خراب کردند دیگه به کجای این شب تیره بیاویزیم ....... حق ما بیش از این نیست ...

ادیب(چشم انداز موسیقی ایران)

خانم بازم جا داره که از محبتتون تشکر کنم ، منتظر مطالب ارزنده شما هستم . همیشه استفاده کردم و خواهم کرد . روح هر دو بزرگوار شاد این شعر را روز هفتم استاد کسایی ، تقی سعیدی(شاگرد تاج و کسایی و ..) به یاد استاد در مسجد سید خواندند من به یاد استاد پایور و کسایی این رباعی از سعدی را این جا می نویسم : کاش کان روز که در پـای تو شد خار اجل دســت گـیـتــی بــزدی تــیـغ هـلـاکـم بــر ســر تا در این روز جهان بـی تو ندیدی چشمم این مـنم بـر سـر خـاک تـو، کـه خـاکـم بـر سـر؟

بهنام

بسیار وبلاگ خوبی دارید، بسیار از لطفتون که وقت می گزارید و این مطالب را جمع آوری کرده و در اختیار ما می گزارید بسیار سپساگزارم.

کرمی

بسیار عالی و تاثیر گذار بود.روحشان شاد و یادشان گرامی ممنون از ارائه اطلاعات خوبتان