خاطره اولین دیدار با پایور جوان ( استاد کسایی)

استاد حسن کسایی ، استاد بزرگوار و پیشکسوت موسیقی سنتی ما، با ذکر خاطرات خود، از هنرمندان و اساتید گذشته به نیکی یاد نموده و نسل جوان را به شناخت فرهنگ بزرگ موسیقیدانان نامی این سرزمین رهنمون گشته اند. ایشان نیز چون بسیاری از بزرگان موسیقی قرن اخیر، دانش آموخته مکتب استاد صبا بوده اند. استاد صبا نه تنها با آموزش صحیح موسیقی و پرورش استادان آینده، موسیقی کلاسیک ایران را به باروری رساندند، بلکه کلاس و منزل ایشان، محفل آشنایی بزرگانی چون تهرانی، پایور، تجویدی، کسایی، شهناز و بسیاری از جاودانه های موسیقی بود که در آن مجمع یکدیگر را یافتند و دست همکاری فشردند. درود و رحمت خدا بر این استاد فرزانه موسیقی که تا هنر موسیقی ما زنده است، مرهون زحمات، دلسوزی ها و فداکاری های این آموزگار بزرگ موسیقی و انسانیت است.

 

از راست:جلیل شهناز،حسن کسایی، ابوالحسن صبا(جلو)

 برای استاد کسایی آرزوی سلامتی و پایندگی دارم و توجه شما را به خاطره اولین دیدار ایشان با استاد پایور جوان، به قلم خود استاد کسایی جلب میکنم...  

در سال های جوانی با عشق و علاقه فراوان به تهران رفتم تا ابوالحسن خان صبا را از نزدیک ملاقات کنم و از وجودش بهره مند شوم. روزی در رادیو، ایشان به من گفتند:« فردا بیا به منزل ما، خانم من صدای نی تو را از رادیو شنیده و خیلی علاقه مند است که تو را از نزدیک ببیند. اگر حالی بود نواری را با هم ضبط می کنیم ».

این گفته استاد برای من بسیار شادی بخش و غرور آفرین بود. اطاعت کردم و فردای آن روز ساعت 3 بعد از ظهر به منزل استاد رفتم. ایشان گفتند: « کمی بنشین، شاگرد بسیار با ذوقی دارم که پیش من سنتور می آموزد. بگذار به او مشق بدهم تا بعد با هم برویم پیش خانم و بچه ها ». چند دقیقه بعد نوجوانی بسیار آراسته و با نزاکت به کلاس وارد شد. استاد صبا گفتند: «این نوجوان، فرامرز پایور است ».

با هم آشنا شدیم و بعد از گپی کوتاه، من به اتاق مجاور رفتم و به تمرین استاد و شاگردش گوش سپردم. استاد تمام ظرایف و دقایق موسیقی را به این نوجوان پرشور و اشتیاق می آموخت. آنچه استاد آموزش می داد طرز نشستن صحیح، گرفتن درست مضراب ها، چپ و راست های حساب شده، گوشه های دقیق و صحیح موسیقی، کوک های متنوع و بسیاری نکته های دیگر بود، تا آنکه بعد از گذشت پنج- شش سال، استاد فرزانه ای را با علم به موسیقی و سنتورنوازی به جامعه موسیقی تحویل داد.

اگر من بخواهم از هنر ارزشمند استاد پایور تعریف و تمجیدی  بکنم، بالاترین تعریف ها و زیبایی ها در ساز و نوازندگی ایشان مستتر است. همین قدر بگویم که استاد پایور از سرچشمه نوشیده و بعد از سال ها ریاضت کشیدن، داشتن ذوقی سرشار، اجراهایی توانمند و ابتکارهایی منحصر به فرد، جامعه جویای موسیقی و شاگردان خود را به کمال، سیراب کرده است. 

 

برگرفته از مقاله سرچشمه نوشان به قلم حسن کسایی، ماهنامه هنر موسیقی، مرداد 1385

/ 16 نظر / 137 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ادیب(چشم انداز موسیقی ایران )

آقای جهرمی نامه استاد حسن کسایی در خصوص تصنیف مرغ سحر در وبلاگ حقیر موجود است . از مطالب و صحبت های شما هم استفاده کردم ممنون

وحيد

دوست خوبم يك نظر سنجي در وبلاگم قرار داده ام سري بهم بزن و نظرتو بهم بگو..

ياسي

وقتي اين خاطرات رو مي خونم اين قدر جذب ميشم كه خودم رو مي تونم گوشه ي اون كلاس قديمي تصور كنم... ممنون...

مریم

خدا حفظشون کنه استاد کسایی رو و خدا رحمت کنه استاد صبا و استاد پایور رو [گل][گل]این خاطرات جای اساتید بزرگوارمون رو که به رحمت خدا رفته اند بیشتر بینمون خالی میکنه! ممنون از زحمتی که برای این وبلاگ و نام و یاد استاد پایور می کشید...

کامران دانش پژوه

درود بر شما. برای اولین بار است که به وبلاگ شما آمدم علاوه بر تشکر و قدردانی از زحمات شما باید عرض کنم: من به شخصه وقتی این عکسها و خاطرات را میبینم و میخوانم سخت دلم میگیرد و فقط باید گفت افسوس! هزاران افسوس..... دستتان درد نکند امیدوارم همه وبلاگ نویسان در زمینه موسیقی ملی ایران همیشه فعالیت خود را ادامه دهند شاید فرجی بشود و بتوان بنوعی کمکی کرد به موسیقی ایران. امیدوارم روزی هرچند اگر ما نباشیم ولی مثل گذشته. ایران و ایرانی و هنر ایران در هر زمینه ای خصوصا موسیقی در دنیا بدرخشد و دوباره از هنرستانها تا دانشگاههای موسیقی و رادیو تلوزیون و ارکسترهای ما پر بشود از انسانهای بزرگ و وطن دوست و هنرمند از درویش خان ها و حسین یاحقی و صبا ها تا پایور و یاحقی و ملک و گلپا و ایرج و بدیعی و شهناز و کسایی بزرگ............... یاحق[گل]